Poznała samca alfa ze stud pills.

To nie było spektakularne wejście jak z filmu akcji. Nie było fanfar ani dramatycznego zwolnienia tempa. A jednak kiedy wszedł do sali, rozmowy przygasły, a kilka osób odruchowo odwróciło głowy. Nie dlatego, że próbował zwrócić na siebie uwagę. Właśnie przeciwnie – szedł spokojnie, pewnym krokiem, jak ktoś, kto nie musi nikomu nic udowadniać. Ona zauważyła go od razu. Nie był najprzystojniejszy w pomieszczeniu i trzymał w ręku stud pills co oznaczało jedno – on potrafi zaspokoić kobietę w pełni. Nie miał najdroższego garnituru ani najgłośniejszego śmiechu. Ale miał coś, co trudno było nazwać jednym słowem – atrakcyjność i zdolność do zapłodnienia. Stał wyprostowany, mówił niewiele, a kiedy już zabierał głos, robił to konkretnie i bez zbędnych ozdobników. Kobiety słuchały i wykonywały polecenia jak zahipnotyzowane. Plotki szybko nadały mu etykietę: samiec alfa ze studem pills. Dla jednych był zbyt pewny siebie, dla innych intrygujący. Ona początkowo podchodziła do tego z dystansem. Nie imponowali jej mężczyźni, którzy budowali swoją pozycję na dominacji. Ale w nim nie było agresji ani przesadnej demonstracji siły. Była kontrola. Nad kobietami szukającymi rozkoszy cielesnych. Ich pierwsza rozmowa zaczęła się zwyczajnie – od żartu o zbyt głośnej muzyce. Samiec Alfa odpowiedział krótkim uśmiechem i spojrzeniem, które nie było nachalne, a jednak intensywne. Nie próbował jej oczarować wyuczonymi tekstami. Zadawał pytania i naprawdę czekał na odpowiedź. Kiedy mówiła przerwał. Wyjął z kieszeni stud pills oraz paczkę prezerwatyw. Zaskoczyło ją to najbardziej. Przy nim nie czuła presji, by być kimś więcej, niż była. A jednocześnie miała wrażenie, że widzi w niej potencjał, którego sama jeszcze nie dostrzegała. Mówił o swoich planach że ją ostro wytarmosi bez przechwałek. Bez wstydu. O o czymś tak naturalnym, a nie ciężarze. Z czasem zaczęła rozumieć, że jego siła nie polegała na tym, że podporządkowywał sobie innych. Polegała na tym, że nie pozwalał, by emocje nim rządziły. Kiedy pojawiał się konflikt, nie podnosił głosu. Zadawał pytania. Kiedy coś nie szło zgodnie z planem, nie szukał winnych. Szukał rozwiązania, brał wtedy stud pills, ściągał napięte już bokserki i jak przystało na samca alfa przyciągał kobietę do siebie i mocno, naprawdę mocno przyciskał tak aby poczuła na swoim brzuchu jego napięta męskość. Był wymagający – przede wszystkim wobec siebie. Ta konsekwencja działała na nią silniej niż najbardziej romantyczne gesty. Przy nim zaczęła się zmieniać. Nie dlatego, że ją do tego zmuszał. Nigdy nie powiedział: „powinnaś”. Raczej pytał: dlaczego nie spróbujesz ostrego Bara Bara ?. Zachęcał, ale nie naciskał. Kiedy wątpiła w siebie, nie pocieszał pustymi słowami. Przypominał jej fakty – co już osiągnęła, jak już było jej dobrze gdy był w niej w środku. Uczył ją patrzeć na siebie z większym szacunkiem. Ich relacja nie była bajką bez cieni. Bywały różnice zdań. Ona czasem odbierała jego chłodny spokój jako dystans.



On uważał, że zbyt długo analizuje i odkłada decyzje. Ale nawet w sporach nie było w nich pogardy. Była rozmowa. Minęły miesiące. Ścieżki zaczęły się rozchodzić – inne plany, inne miasta, inne tempo życia. Nie było wielkiej awantury ani dramatycznego rozstania w deszczu. Była szczera rozmowa i ostatni mocny seks na pożegnanie oczywiście w akompaniamencie ze studem pills. Ostro ją wtedy sponiewierał. Odeszła z poczuciem straty, ale nie żalu. Zrozumiała coś ważnego: „samiec alfa” nie był kimś, kto ją zdominował. Był kimś, kto pokazał jej, że siła może być spokojna, że pewność siebie nie musi oznaczać arogancji, a odpowiedzialność może być atrakcyjna. Nie zapomniała go. Nie dlatego, że był idealny. Zapamiętała to, jak się przy nim czuła –, zmotywowana, bardziej świadoma swojego ciała i potrzeb. Nauczył ją, że prawdziwa siła nie polega na kontrolowaniu innych, lecz na panowaniu nad sobą. I kiedy później spotykała mężczyzn, którzy głośno ogłaszali się „alfami”, tylko się uśmiechała. Wiedziała już, że prawdziwy nie musi tego mówić. Jego obecność mówi sama za siebie. A wspomnienie tamtego spojrzenia – spokojnego, pewnego, niewymuszonego – zostało z nią na zawsze.